këmbëtharë

KËMBËTHARË mb.

• 1. Që nuk ecën dot; që ecën ngadalë e me ngathtësi; si mallk. që iu thafshin këmbët, që mos pastë këmbë.
• 2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. Ç'u bë, këmbëthari! Nga i solli këmbët, këmbëthari!