humbazi

HUMBAZI ndajf.

• 1. Pa ia marrë përsëri diçka që i ka dhënë dikujt, falas (zakonisht për paratë). I dha paratë humbazi. Ia dha drithin hua, po i doli humbazi.
• 2. Pa pasur asnjë përfitim, dobi a shpërblim, kot. I shkoi mendimi humbazi. Ka bërë kaq të mira humbazi.