gjuhëprerë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

GJUHËPRERË mb.

  • 1. Që e ka gjuhën të prerë, me gjuhë të prerë.
  • 2. fig. Që nuk flet fare, që i ka ikur goja; si mallk. që iu preftë gjuha, që mos foltë kurrë.
  • 3. Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.