gënjeshtar

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

GËNJESHTAR m.

Ai që e ka zakon të gënjejë, ai që thotë gënjeshtra; rrenës, rrenacak; mashtrues. Gënjeshtar i madh. Gënjeshtar i pabesë.


GËNJESHTAR mb.

1. Që e ka zakon të gënjejë; që nuk thotë të vërtetën, që gënjen; rrenacak; që trillon e thotë gjëra të paqena për dikë a për diçka.

2. Që të josh me fjalë të bukura e me sjellje jo të çiltra për të të bërë për vete e për të përfituar diçka; që të mban a të ushqen me shpresa të kota e me premtime; që e shkel fjalën e dhënë, që të pret në besë; mashtrues.