dashnore

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

DASHNORE f.

Ajo që ka marrëdhënie dashurie me një burrë a me një djalë, pa qenë e martuar me të, ajo që bën dashuri me një mashkull; e dashura (zakon. keq.). Dashnorja e tij. Zuri (kishte) një dashnore.