armëpushim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Armëpushim m.sh. - Ndalim i përkohshëm i luftimeve ndërmjet palëve kundërshtare, që bëhet me marrëveshje;. ndërprerje e luftës me marrëveshje për një kohë të caktuar. Armëpushim i përkohshëm. Marrëveshja e armëpushimit. Kushtet e armëpushimit. Bënë armëpushim. Nënshkruan armëpushimin. Shkel armëpushimin.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Etimologjia është shkenca që merret me studimin e origjinës së fjalëve. Fjala Etimologji e ka prejardhjen nga gjuha para greke. Kjo fjalë është e përbërë nga fjala 'etim/on ('έτυμον = Hetim i/e të vërtetës, vërtetësi) + logje (log/os) = fjala, thënia, + shkenca). D.m.th ajo që kërkon të vërtetën, orgjinën për një fjalë. Pra është shkenca + llogjikë që merret me burimin e fjalëve e me historinë e tyre.

1) me jeten e fjales, me treven e përhapjes së saj sot e dikur, 2) me mjedisin ku është ngjizur dhe zhvilluar fjala, 3) me lidhjet e saj me fjale të tjera brenda gjuhes dhe me gjuhe të tjera. Etimologjia ndahet ne dy lloje: Ate popullore dhe atë shkencore Fjalët janë në ndryshim të vazhdueshëm - ndaj duhet "hetim" i mirfilltë, qysh në zanafillën e tyre

Duhet të kemi parasysh se vet fjala; "'έτυμον" e ka rrënjën e saj pikërisht te gjuha shqipe, "e di, e dimë, "Dije", h'etim, vërt'+'etim i log/it gëloj, bëlbëzoj, f'ol<>logo->llaph<=>fial-ë.

Pjesa e parë e fjalës; “Etimologji” pra fjala; ‘Etim” ka të bëjë fiks me fjalën shqipe; Hetim, hetoj, dije-dritë mbi “logon” rrjedhën e fjalës përkatëse, pra, kemi; dije mbi fjalë = mi/të,(mbi të) fjalës, e mitë (mbi të logos, Etimolog, H’etimologji e njëjta siç ndodh në hetimin e një ngjarjeje, për të mësuar rrjedhën, burimin e saj real. E THENA M’I FJALE = ETHEMOLOGI! [How is “spoken” words = Etem-logo; as was said before word = Etymology]

Fjala: “Log” “llogo” në greqishten e sotme nuk mund të gjejë zbërthim etimologjik, brenda gjuhës se vetë ajo është fjalë e huazuar nga gjuha shqipe e cila buron nga fjala; “Gol’= gojë dhe glu, glua = gjuhë, gjuha.

Prononcimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Sinonime (në greqishten e lashtë : syn 'συν' = "edhe, me, bashkë" dhe onoma 'όνομα' = emri)[nevojitet citimi] janë fjalë të ndryshme me kuptime të ngjashme apo të njëllojta dhe janë të zëvendësueshme (të këmbyeshme). Antonimet janë fjalë me kuptime të kundërta apo gati të kundërta. (Sinonimi dhe antonimi janë antonime.)

Sinonimet mund të jenë emra, folje apo mbiemra, gjersa te dyja nyjet e palës janë pjese e njëjte e fjalisë.

Shembuj i sinonimeve janë :

rrethi = qarku (emër) dera = porta (emër) grua = femër (emër) nxënës = student (emër) i bukur = i pashëm (mbiemër) i sëmurë = i ligur (mbiemër) tani = tashti (ndajfolje) etj. largohu = zhduku veturë = automobil yll=yjësi=meteorë atdhe = mëmëdhe Shembuj të antonimeve janë:

i shkurtër = i gjatë pak = shumë larg=afër

Antonime[redaktoni]

Fjalë rrjedhëse[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]


Anglisht - ceasefire
Gjermanisht
Frëngjisht
Polonisht
Japonisht
Hollandisht
Italisht
Suedisht
Portugalisht
Spanisht
Kroatisht
Arabisht
Greqisht
Boshnjakisht
Persisht

Rusisht
Kinezisht
Finlandishte
Norvegjisht
Esperanto
Danisht
Sllovakisht
Hebraisht
Çekisht
Hungarisht
Luksemburgisht
Maqedonisht
Latinisht
Austrishte
Rumanisht

Katalanisht
Serbisht
Sllovenisht
Indonezisht
Bullgarisht
Turqisht
Ukrainisht
Lituanisht
Koreanisht
Bjellorusisht
Irlandisht
Estonisht
Venecianisht
Interlingua
Anglishte e thjeshtë

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0