cub

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

Shqip[redaktoni]

Cub

I m.sh. -

  1. Ai që del malit, fshihet e bën grabitje me armë në dorë; kusar. Cub mali. Doli cub.
  2. fig. Trim kokëkrisur.

II mb. -

  1. Që e ka bishtin të prerë ose të shkurtër, bishtcung. Qen cub. Dele cube.
  2. Që nuk ka hala (për grurin). Grurë cub.
  3. Përd. em sipas kuptimeve të mbiemrit.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]




Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0