cinik

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

Shqip[redaktoni]

Cinik

I m.sh. -

  1. hist., filoz. Pasues i cinizmit, ithtar i cinizmit në Greqinë e vjetër.
  2. Njeri që përbuz e tall normat e moralit të shoqërisë, njeri cinik.


II mb. - Që mban qëndrim përbuzës e tallës kundrejt normave të moralit dhe kundrejt çdo gjëje që është pranuar e që nderohet nga të tjerët; që shpreh cinizëm, mospërfillës, përbuzës, i vrazhdë e i pacipë. Njeri cinik. Qëndrim cinik. Buzëqeshje cinike. Fjalë cinike. Ton cinik. Politikë cinike.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]




Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0