cinik
Nga Wiktionary
Përmbajtje |
Shqip [redaktoni]
Cinik
I m.sh. -
- hist., filoz. Pasues i cinizmit, ithtar i cinizmit në Greqinë e vjetër.
- Njeri që përbuz e tall normat e moralit të shoqërisë, njeri cinik.
II mb. - Që mban qëndrim përbuzës e tallës kundrejt normave të moralit dhe kundrejt çdo gjëje që është pranuar e që nderohet nga të tjerët; që shpreh cinizëm, mospërfillës, përbuzës, i vrazhdë e i pacipë. Njeri cinik. Qëndrim cinik. Buzëqeshje cinike. Fjalë cinike. Ton cinik. Politikë cinike.[1]
Etimologjia [redaktoni]
Shqiptimi [redaktoni]
Sinonime [redaktoni]
Antonime [redaktoni]
Fjalë të prejardhura [redaktoni]
Në gjuhë tjera [redaktoni]
|
|
|
|
Referencat [redaktoni]
- ↑ Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0