bum
Nga Wiktionary
Përmbajtje |
[redaktoni] Shqip
Bum
I m.sh. - Rritje e menjëhershme dhe e përkohshme e prodhimit në vendet kapitaliste, që bëhet në mënyrë jo të natyrshme e me spekulime të shumëllojshme, me qëllim që të përballohet kriza ekonomike. Bumi ekonomik. Bumi ushtarak. Bumi i industrisë së automobilave. Periudha e bumit.
II onomat. -
- Përdoret për të shënuar zhurmën që del kur godasim një daulle a diçka tjetër, krismën e një arme të rëndë, përplasjen e fortë të një trupi etj.; bam.
- përd. kallëzues. Shënon në fjali veprimin e një goditjeje a të një përplasjeje me zhurmë të mbytur.
- përd. kallëzues. Shënon një veprim që kryhet papandehur (kur dikush vjen papritur, kur diçka shfaqet befas etj.). Kur bum! në dhomë ai.
- përd. ndajf. Befas, papritur; drejtpërdrejt, copë. Ia tha bum. Më erdhi bum. Ia zuri derën bum.
- si pj. Përdoret si fjalë nxitëse.
[redaktoni] Etimologjia
[redaktoni] Shqiptimi
[redaktoni] Sinonime
[redaktoni] Antonime
[redaktoni] Fjalë të prejardhura
[redaktoni] Në gjuhë tjera
|
|
|
|
[redaktoni] Referencat
- ↑ Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0