bre

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

Shqip[redaktoni]

Bre pasth.bised. -

  1. Përdoret kur i drejtohemi dikujt, kur thërresim dikë, me kuptimin «ore». Folni, bre shokë! Mos u nxitoni, bre burra! I the, bre, kush jam?
  2. Përdoret për të përforcuar shprehjen e një habie, të një çudie, të një kënaqësie etj. Bre, sa shumë paska! Bre, po ç`është kjo?! Bre, bre, sa më çuditi![1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]




Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0