bindje

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

Shqip[redaktoni]

Bindje f.sh. -

  1. Veprimi sipas kuptimeve te foljeve bind, bindem. Metoda e bindjes. Forca e bindjes. Me anën e bindjes.
  2. Besimi i plotë se diçka është e vërtetë dhe e drejtë; mendim i ngulur e i palëkundur. Bindje e plotë (e patundur, e thellë). Bindje e ndërgjegjshme. Bindje e verbër. Kam (shpreh) bindjen. Krijoj (formoj) bindjen. Flas (veproj) me bindje.
  3. kryes. sh. Tërësia e pikëpamjeve që ka një njeri, mendimet që mbështeten në botëkuptimin e tij. Bindje politike (ideologjike, morale, filozofike). Bindje fetare. Formoj bindjet e mia.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]



Anglisht - conviction
Gjermanisht
Frëngjisht
Polonisht
Japonisht
Hollandisht
Italisht
Suedisht
Portugalisht
Spanisht
Kroatisht
Arabisht
Greqisht
Boshnjakisht
Persisht



Rusisht
Kinezisht
Finlandishte
Norvegjisht
Esperanto
Danisht
Sllovakisht
Hebraisht
Çekisht
Hungarisht
Luksemburgisht
Maqedonisht
Latinisht
Letonisht
Rumanisht



Katalanisht
Serbisht
Sllovenisht
Indonezisht
Bullgarisht
Turqisht
Ukrainisht
Lituanisht
Koreanisht
Bjellorusisht
Irlandisht
Estonisht
Venecianisht
Interlingua
Anglishte e thjeshtë

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0