bashkëpunëtor

Shqip

Bashkëpunëtor m.sh. -

1. Ai që kryen një veprimtari a një punë të përbashkët me një tjetër, ai që bashkëpunon me të tjerë për të kryer një punë. Bashkëpunëtor i ngushtë. Bashkëpunëtori më i afërt.
2. Ai që bashkëpunon në një gazetë a në një revistë, me një institucion shkencor, kulturor etj., duke dërguar shkrime, studime e materiale të tjera. Bashkëpunëtor i rregullt. Bashkëpunëtor i gazetës (i revistës). Bashkëpunëtorët e jashtëm të institutit.
3. Pjesë e parë e emërtimeve për detyrën dhe për titullin e punonjësve të një institucion kërkimor-shkencor, si edhe të atyre që kryejnë veprimtari kërkimore-shkencore. Bashkëpunëtor (i vjetër) shkencor. Bashkëpunëtor tekniko-shkencor.

Fjalë rrjedhëse

• bashkëpunëtore

Në gjuhë tjera

Anglisht Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjeshtë