bandit

Nga Wiktionary

Bandit m.sh.keq. - Njeri që vret e pret dhe plaçkit në mënyrë të egër e të pamëshirshme; pjesëtar i një bande kriminelësh; keqbërës. Grup banditësh. Punë banditësh. I kapën banditët.^[1]

Tabela e përmbajtjeve 1 Etimologjia 2 Prononcimi 3 Sinonime 4 Antonime 5 Fjalë rrjedhëse 6 Në gjuhë tjera 7 Referencat

[redaktoni] Etimologjia

[redaktoni] Prononcimi

[redaktoni] Sinonime

[redaktoni] Antonime

[redaktoni] Fjalë rrjedhëse

• banditizëm

[redaktoni] Në gjuhë tjera

Anglisht- 1.bandit, 2.gangster Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjesht

[redaktoni] Referencat