ballamar
Nga Wiktionary
Ballamar m.sh. -
- det. Litar i trashë, i cili shërben për të lidhur anijen në port që të mos lëvizë, cimë e trashë. Hedh ballamarin. Lidh me ballamar.
- Litar i trashë që përdoret për të lidhur mallrat e ngarkuara në një mjet. Lidh me ballamar. Dy të marrë këputin një ballamar. fj. u.[1]
Përmbajtje |
[redaktoni] Etimologjia
[redaktoni] Prononcimi
[redaktoni] Sinonime
[redaktoni] Antonime
[redaktoni] Fjalë rrjedhëse
[redaktoni] Në gjuhë tjera
[redaktoni] Referencat
- ↑ Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0