autokton

Nga Wiktionary

Autokton

• m.sh.libr. - Pjesëtar i popullsisë fillestare të një vendi; banor i një vendi ku kanë jetuar paraardhësit e tij që në kohët më të lashta; vendës, anas, rrënjës.
• mb.libr. -

1. Që është rrënjës në një vend; që banon në atë vend ku kanë jetuar paraardhësit e tij që në kohë më të lashta; vendës, anas. Popullsi autoktone. Banorët autoktonë.
2. Që është i atij vendi, që nuk është i ardhur; që është krijuar aty ku ndodhet sot. Bimë autoktone. Tokë autoktone.^[1]

Tabela e përmbajtjeve 1 Etimologjia 2 Prononcimi 3 Sinonime 4 Antonime 5 Fjalë rrjedhëse 6 Në gjuhë tjera 7 Referencat

[redaktoni] Etimologjia

[redaktoni] Prononcimi

[redaktoni] Sinonime

[redaktoni] Antonime

[redaktoni] Fjalë rrjedhëse

[redaktoni] Në gjuhë tjera

Anglisht- native Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjesht

[redaktoni] Referencat