asonancë
Nga Wiktionary
Asonancë f.sh.let. - Rimë jo e plotë e dy a me shumë vargjeve, që kanë të njëjta vetëm zanoret e theksuara dhe zanore të tjera të fjalëve fundore. Bëjnë asonancë.[1]
Përmbajtje |
[redaktoni] Etimologjia
[redaktoni] Prononcimi
[redaktoni] Sinonime
[redaktoni] Antonime
[redaktoni] Fjalë rrjedhëse
[redaktoni] Në gjuhë tjera
[redaktoni] Referencat
- ↑ Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0