armëpushim

Armëpushim m.sh. - Ndalim i përkohshëm i luftimeve ndërmjet palëve kundërshtare, që bëhet me marrëveshje;. ndërprerje e luftës me marrëveshje për një kohë të caktuar. Armëpushim i përkohshëm. Marrëveshja e armëpushimit. Kushtet e armëpushimit. Bënë armëpushim. Nënshkruan armëpushimin. Shkel armëpushimin.

Fjalë rrjedhëse

• armë
• armëlarë
• armëmbajtës
• armëmbajtëse
• armëmbajtje
• armëndreqës
• armëngrirë
• armëngjeshur
• armëpathyer
• armëpishë
• armëpunues
• armëri
• armëshitës
• armëtar
• armëtari
• armëtore

Në gjuhë tjera

Anglisht- ceasefire Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Austrishte Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjeshtë